Հետազոտական աշխատանքի իմաստը հետևյալն է․ Սովորողը ընտրում է մի թեմա, և այդ թեմայով սկսում է աշխատել մեկ տարի։Այդ մեկ տարվա ընթացքում սովորողին օգնում է այդ հետազոտականի թեման ստեղծողը, այսինքն ոսուցչուհին/ուսուցիչը։ Սովորողը ներկայացնում է թեման տարվա վերջում, և հաջող ներկայացնելու դեպքում ստանում է կրեդիտներ։ Ինչ կարևորություն ունի և ինչ է տալիս աշակերտին հետաձոտական աշխատանքը? Ինչպես նշեցի... Читать далее →

Իմ կարծիքով կատարյալ մարդը դա այն մարդն է, որը բոլորովին ազատ է և կտրված է աշխարհից, ասում է իր կարծիքը որտեղ ուզոմ է։ Նրա մտածելակերպը, ապրելակերպը ուրիշ է։ Նրա համար միևնույն է, թե ինչ կմտածեն մարդիկ իր մասին, թե լավ առումով թե նաև վատ։ Իհարկե, նա կարող է օգնել ուրիշներին, բայց առաջինը նա մտածում է... Читать далее →

Սասնա ծռեր»-ը կամ «Սասունցի Դավիթ»-ը հայ ժողովրդի ազգային էպոս կամ դյուցազնավեպ է, որը ստեղծվել է ժողովրդական բանահյուսության հիման վրա։ Վիպասացների և բանահավաքների կողմից այն կոչվել է նաև «Սասնա փահլևաններ», «Սասնա տուն», «Ջոջանց տուն», «Սասունցի Դավիթ կամ Մհերի դուռ», «Դավիթ և Մհեր», «Դավթի պատմություն», «Դավթի հեքիաթ» և այլն։ Էպոսի գաղափարական ոգին հայ ժողովրդի հերոսական մաքառումն է թշնամիների դեմ՝ հանուն ժողովրդի ազատության... Читать далее →

Անն Թեյլորը քսանչորս տարեկան օրիորդ էր։ Նա այն ուսուցիչներից էր, որոնց երեխեները շատ էին սիրում,  <<որոնց բոլոր երեխաներն ուզում են մեծ-մեծ նարինջներ կամ քնքուշ ծաղիկներ բերել, որոնց համար պատրաստ են աշխարհի ահռելի կանաչ-դեղին քարտեզներն առանց ասելու հավաքել ու ծալել>>: Բոբ Սփոլդինգն աշխատասեր, ընրերցասեր մի տղա էր։ Նա տասնչորս տարեկան էր։ Սիրում էր ամեն օր միայնակ... Читать далее →

Հայոց Ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցին:   Վարպետ Մկրտիչը մեղավոր չէր, որ ծնվել էր Արևմտյան Հայաստանում, որը դարեր շարունակ ասպատակվում, թալանվում ու բռնաբարվում էր թուրք-սելջուկների պիղծ ցեղախմբերի կողմից: Նրանք եկել բռնի տիրացել էին մի ազգի ունեցվածքին, որի միակ մեղքը քաղաքակրթված լինելն էր: Հայ ժողովուրդը հազարամյակներ շարունակ ստեղծելով բարիքներ, մշակույթ ու ավանդույթներ, նախանձի առարկա էր դարձել թուրք բաշիբոզուկների... Читать далее →

Համո Սահյան (ի ծնե՝ Հմայակ Սահակի Գրիգորյան, ապրիլի 14, 1914, Լոր, Զանգեզուրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 17, 1993, Երևան, Հայաստան), հայ սովետական բանաստեղծ։ Հայկական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1975, «Սեզամ, բացվիր» բանաստեղծությունների ժողովածուի համար)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1939 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։ Գրական անուն Սահյանն իր գրական անունը ստեղծել է հոր՝ Սահակի անվան առաջին մասի «ՍԱՀ» և ազգանվան վերջավորության «յան» համատեղումով։ Կենսագրություն։ Համո Սահյանը ծնվել է 1914 թվականի ապրիլի 14-ին Սիսիանի շրջանի (այժմ՝ Սյունիքի մարզ) Լոր գյուղում։ Սահյանը սկզբնական կրթությունը... Читать далее →

Մարդ պետք է ունենա չափի զգացումը և այդ չափը որոշում է իր սիրտը: Կան մարդկանց տեսակներ, որ իրենց չափը չգիտեն և կողքից շատ տգեղ է երևում, բայց նրանք դա չեն զգում և չեն էլ զգա մինչև իրենք իրենց  շրջապատում չտեսնեն այն ինչը  նրանք են անում ուրիշների աչքերի առջև: Չափի զգացում ունենալ, շատ մարդիկ են այս... Читать далее →

Պատմվածքը կարդալով ես հասկացա, որ հեղինակը ուզում էր մեզ ասել՝ ամեն մարդ իրեն ազատ է զգում այն միջավայրում, որտեղ իրեն հասկանում են, իրենից չեն փախչում և այսպիսի շատ բաներ։ Սառցե մարդը իրեն օտարել էր մարդկանցից, և կարծում եմ հոգու խորքում իրեն միայնակ էր զգում, համենայն դեպս նա այդ ամենը ցույց չէր տալիս և ինքն էլ... Читать далее →

Ավետիք Իսահակյանի «Մի հին չինական զրույց» պամվածքը մի կայսեր մասին է, ով օրերից մի օր տեսնելով, թե ինչպես է իր ժողովուրդը շոգում ու քրտնում սև ու հաստ գլխարկներից, հրամայում է, որ այսուհետ ժողովուրդը կրի միայն սպիտակ ու թեթև գլխարկներ: Կայսրը շատ գոհ էր իր այդ հրամանից և մտածում էր, որ իր ժողվրդի համար բարի գործ է... Читать далее →

Պատմվածքը Կոմիտասի մասին է, դեպքերը տեղի են ունենում Փարիզում: Տարիներ առաջ Բեռլինում Կոմիտասը գնում էր ծանոթի մոտ որպեսզի, մի քիչ գումար խնդրի: Բայց ճանապարին Կոմիտասը գտնում է կես մարկ, և նա լոտո է գնում և շահում հարյուր մարկ: Դրանից հետո նա համարում էր, որ նա պարտք է: Տաս տարի հետո Կոմիտասը գնում էր իր աշակերտուհու... Читать далее →