Այս պատմվածքը մի ճամփորդի մասին էր, ով ուշացել էր և շփոթել քաղաքը: Նա փորձում էր մարդկանցից հարցնել որտեղ է գտնվում: Ճամփորդը ցանկանում էր Համբուրգ գնալ: Ճամփորդը շատ հետաքրքիր հայացքներ ուներ: Նա տեղացիներին ասում էր, որ իր ամբողջ ճանապարհի ընթացքում կյանքը տարբեր իրավիճակներում ու զգացողություններում է պատկերացրել: Իր կարծիքով կյանքը վախ է, ուրախություն, երջանկություն, հիասթափություն: Նա... Читать далее →

Պատմվածքի հերոսը՝ Յուրգենը, օր ու գիշեր փայտը ձեռքին, հսկում էր ավերված մի կառույց, որի տակ մնացել էր իր չորս տարեկան եղբայրը։ Նա մտածում էր, որ եղբորը կուտեն առնետները և այդ պատճառով շատ հաճախ խփում էր գետնին, որպեսզի առնետները փախչեն և մոտ չգնան եղբոր մարմնին։ Մի մարդ անցնելիս է լինում, տեսնում է տղային և ցանկանում է... Читать далее →

Պենգ Երզենգը մի ցուլ գնեց: Ցուլը շատ ուժեղ էր, որի համար Պենգ Երզենգը շատ ուրախ էր: Մի գիշեր նա երազ տեսավ: Ցուլը թևեր առավ և թռավ գնաց: Մտածեց, որ երազը լավ նշան չէ, ուստի ուզում էր գտնել մեկին, որը կմեկնաբաներ այն:Գյուղում ապրում էին տարեց և բանիմաց երեք տղամարդ, որոնց անվանում էին «Երեք ծերունիները»: Պենգ Երզենգը որոշեց... Читать далее →

Ստեղծագործության գլխավոր իմաստը այն է, որ սերը հավերժական է: Նույնիսկ եթե դու կորցնես հարազատներիդ ու քեզ տանեն ուրիշ ընտանիք միևնույն է դու երբեք չես մոռանա քո հին ընտանիքը՝ ծնողներիդ, եղբայրներիդ և քույրիկներիդ: Ինչքան էլ քեզ այդ նոր ընտանիքում լավ վերաբերվեն միևնույն է, չէ, որ նրանք չեն կարողանա փոխարինել քո իրական ծնոներին, ճիշտ է դու նրանց... Читать далее →

Հերոսի մասին փաստն այն է, որ Աբու-Լալա Մահարին իրոք եղել է արաբ բանաստեղծ, ապրել է 10-րդ դարում, և որ նրա դամբանաքարի վրա գրված է եղել. «Իմ հայրը իմ դեմ մեղանչեց , սակայն չմեղանչեցի ես ոչ ոքի դեմ»: : Եղել է բացառիկ ունակությունների  տեր  անհատ.  իմացել  է  բերանացի  ողջ  Ղուրանը  և  հարյուրավոր  այլ գրքեր, իր գրվածքները պահել... Читать далее →

Ծնվել է 1922 թվականին Արաբկիրում (Արևմտյան Հայաստան), որը ծվարած է Եփրատի ափին գտնվող Ոսկեգետակի մոտ։ 4 տարեկան է եղել, երբ Տրապիզոնից նավով գաղթել են և ժամանակավորապես հաստատվել Կրասնոդարում։ Գաղթական արաբկիրցիները 1930-ական թվականներին եկել և Երևանում հիմնել են նոր Արաբկիր թաղամասը։ Այդ մասին իմանալով՝ 1932 թվականին մոր և քրոջ հետ վերադառնում և հաստատվում են Երևանում, հայրը ավելի ուշ միանում է իրենց, քանի որ Կրասնոդարում փռապան էր և օգնում... Читать далее →

Էվելինը երիտասարդ աղջիկ էր, ով ապրում էր Դուբլինում իր հոր հետ։ Մայրը մահացել էր: Մոր մահից հետո տան հոգսերը Էվելինի ուսերին էին: Նա աշխատում էր խանութում: Ուներ երկու եղբայր, մեկը`Հենրին զբաղված էր իր գործերով, իսկ մյուսը` Էռնեստը, ում հետ Էվելինը շատ կապված էր, մահացել էր: Հայրը գրեթե միշտ հարբած էր: Աղջիկը հոգնել էր այսպիսի կյանքից... Читать далее →

Իհարկե, կլինի։ Տեխնիկան այս ճյուղերում չի կարող փոխարինել մարդուն։ Կարելի է մեծամասնությունը տեխնիկայով անել, բայց հիմնականը՝ ոչ։ Սովորելը կապված է ոչ միայն աշակերտի, այլ նաև ոսուցչի մոտեցումով և խստությամբ։ Տեխնիկան չի կարող մոտեցում ցույց տալ, և աշակերտների մեծ մասը դժվար թե ինչ- որ բան կսովորի։

Սա կարող է կատակ թվալ, բայց մենք անմահ ենք: Ես այս մտքին հանգեցի հակառակ կողմից, մեկ էլ այն պատճառով, որ ճանաչում է մի մահկանացուի: Հենց նա էլ հաղորդել է ինձ իր պատմությունը: Կամբրոնի փողոցի բիստրոյում` այնքան հարբած, որ ամբողջ ճշմարտությունն ասելը նրա համար ոչինչ չարժեր, թեև բիստրոյի տերը և բարի վաղեմի հաճախորդները կսկսեին այնպես փռթկալ,... Читать далее →