Նազարը վախկոտ ու ալարկոտ մարդ է, բայց միաժամանակ անչափ պարծենկոտ: Մի գիշեր կինը դուռը փակում է՝ Նազարին թողնելով դրսում: Վերջինս վախեցած նստում է պատի տակ ու մնում մինչև լույսը բացվելը: Առավոտյան, երբ ճանճերը հավաքվում են նրա շուրջը, ձեռքով խփում է ու սպանում մի քանի ճանճ: Չկարողանալով հաշվել սատկած ճանճերին՝ որոշում է, որ հազարից պակաս չեն լինի, գնում է գյուղի տերտերի մոտ, պատմում իր քաջագործությունը և խնդրում գրել այդ մասին, որ բոլորն իմանան: Տերտերը կատակով մի փալասի վրա գրում է.
Տերտերը կատակով մի փալասի վրա գրում է.
Նազարն այդ փալասն անցկացնում է մի փայտի, նստում հարևանի էշին ու ճանապարհ ընկնում:
Ալեն կոշկարյան։ Հետազոտական վարժարանի սովորող 12-1 դաս․ 
Оставьте комментарий