Ավելորդը վերլուծություն

Պատմվածքի հերոսը Հաճի աղան էր, ով մի վաճառական էր, որը շատ է սիրում իր ունեցվածք։ Հաճի տղայի ընտանիքում մի ավանդույթ կար, որ հենց որ Հաճի աղան տուն է մտնում, նրա համար ընտանիքի կանայք սուրճ պատրաստեին։ Հաճիի քույրը՝ Սրբունը, որը կորցրել էր իր ամուսնուն, հիվանդանում է տիֆով և անդամալույծ է դառնում, աղան նրան բերում է իր տուն և  նրա համար անկյուն է հատկացնում,որովհետև չի ուզում, որ Սրբունը ուրիշների ուսերին բեռ դառնար։ Նա մտածում էր միայն պատվի մասին։ Հաճի աղան երբ իմացավ, որ թուրքերըգալու են քաղաք, առաջին բանը, մտածեց, իր տունը, ընտանիքը ևհարստությունը փրկելն էր, իսկ եթե դաչհաջողվի, ինքն իրեն փրկելը: Նա իրենավելի էր սիրում, քան իր ընտանիքը: Վերջում Հաճի աղան զղջում է իր արածիհամար, փնտրում է քրոջը, բայց չի գտնում:Հաճի աղան ինքն իրեն չի ներում այդարարքը, հոգեպես շատ տանջվում է,հասկանում, որ ավելորդ մարդ աշխարհում գոյություն չունի: Մահիցառաջ «ավելորդի» հիշատակի համարոսկի է տալիս տերտերին աղքատներինբաժանելու համար: Իմ կարծիքով նա շատ սխալ արեց, որ միայն մտածեց իր հարստության մասին։ Հեղինակը ուզում էր ասել, որ հարստությունը մի օր կարող է վերջանալ, իսկ ընտանիքի սերը միշտ քո հետ է։