Հայոց լեզու

Խմբավորիր ածականները ըստ առարկայի արտաքին հատկանիշի, ըստ ներքին հատկանիշի, ըստ գույների, ըստ մարդու մտավոր և բարոյահոգեկան հատկանիշների:
Ուռուցիկ, կծու, հեզ, խաժ, գանգուր, շվայտ, խելացի, հնազանդ, դեղձան, պարկեշտ, կլոր, գորշ, լաջվարդ, ժանտ, համեստ, լուրթ, ծուռ, թթու, խորամանկ, հարթ, բիրտ, մանր, քաղցր, ծավի, ուղիղ, ծույլ, բիլ, խորդուբորդ, նենգ, ազնիվ:

Արտաքին-ուռուցիկ, գանգուր, կլոր, ծուռ, հարթ, մանր, ուղիղ, խորդուբորդ

Ներքին-կծու, ժանտ, թթու, քաղցր

Գույն-խաժ, դեղձան, գորշ, լաջվարդ, լուրթ, ծավի, բիլ

Մտավոր-ծույլ, նենգ, ազնիվ

Բարոյահոգեկան-հեզ, շվայտ, խելացի, հնազանդ, պարկեշտ, համեստ, խորամանկ, բիրտ,

Կազմիր տրված ածականների գերադրական աստիճանը:
Ազնիվ, հին, բարի, նոր, ծանր, զգայուն, սուր, երկար, մեծ, գեղեցիկ, խոշոր:

Ազնիվ-ամենաազնիվ/ազնվագույն/ամենից ազնիվ, հին-ամենահին/հնագույն/ամենից հին, բարի-ամենաբարի/ամենից բարի, նոր-ամենանոր/նորագույն/ամենից նոր, ծանր-ամենածանր/ծանրագույն/ամենից ծանր, զգայուն-ամենազգայուն/ամենից զգայուն, սուր-ամենասուր/ամենից սուր, երկար-ամենաերկար/ամենից երկար, մեծ-ամենամեծ/մեծագույն/ամենից մեծ, գեղեցիկ-ամենագեեցիկ/ամենից գեղեցիկ, խոշոր-ամենախոշոր/խոշորագույն/ամենից խոշոր:

Շարքում ընդգծիր համեմատության աստիճան չունեցող որակական ածականները:
Հպարտ, կույր, խեղճ, գեղեցիկ, չար, նենգ, պարկեշտ, արու, բարի, վեհ, ագահ, հղի, վսեմ, համր, պիղծ, ամուրի, խուլ, արդար, ճերմակ:

Տրված արմատներով կազմիր ածանցավոր և բարդ ածականներ:
Արծաթ-արծաթե, արծաթագույն

ադամանդ-ադամանդե, Ադամանդապատ

ծիծաղ-ծիծաղելի, ծիծաղաշարժ

լույս-լուսավոր, լուսանկար

սեր-սիրալի, սիրային

հոտ-հոտավետ

հուր-հրեղեն, հրակագունդ

դառն-դառնալի,դառնահամ

մազ-մազոտ, մազապուրծ

գույն-գունավոր, գունային

գութ-գթալի,գթասիրտ

իմաստ-իմաստալի, իմաստասեր

մարմար-մարմարիա մարմարաձարդ