Սիսիանի բարբառով տրված հատվածը փոխադրի՛ր ժամանակակից հայերենի։

Մի մարդ ու կին են լինում: Ծերացել են, մի տղա ունեն: Ասում են .- արի, տղային ամուսնացնեն ք:
Ասում էին.-ամուսնացնենք:
-բա ո՞ւմ աղջկան ամուսնանցնենք:
Ասում են .-ես կարծում եմ` մեր գյուղում խելոք մարդ չկա: Ամենախելոքը տերտերն է, արի գնանք, տերտերի ախջկա հետ ամուսնանցնենք…
Տերտերի հետ խոսում են, տերտերի աղջկան բերում են: Բերում են տուն: Դե, այսօրվս հարս է, նոր է, հետո, մյուս օրը կհամարվի: Այո, այո, երեք օր, չորս օր անցնում է: այսպես,տունը ջուր չկա, թոնիրն էլ վառել է կիսուրմայրիկը, ղազանն էլ եռվում է: Մարդը կնոջը ասում է.- Ա՛յ կնիկ, ախր ղազանն եռրվում է, ջուր չկա, թող տանեմ, մի դույլ ջուր բերեմ:
Կինը ասում ք. — ոչ, այ մարդ, ամոթ է, ես այստեղ, հարսն այստեղ, տու տանես, ջուր բերե՞ս: Թող, ես տանեմ:
Մարդ ու կնիկ վիճում են` մեկն ասում է` ես տանեմ, կինը ասում է` ես տանեմ:
Հարսը վեր է կենում և ասում- Ա՛յ հերն ու մեր, ինչու եք կռվում, հերթ արեք, ամեն մեկդ մի անգամ գնացեք, բերեք:
Ա՛յ քեզ նոր հա՛րս: