ֆրանսերեն

Jacques Prévert «Les enfants qui s’aiment»

Les enfants qui s’aiment s’embrassent debout

Contre les portes de la nuit

Et les passants qui passent les désignent du doigt

Mais les enfants qui s’aiment

Ne sont là pour personne

Et c’est seulement leur ombre

Qui tremble dans la nuit

Excitant la rage des passants

Leur rage leur mépris leurs rires et leur envie

Les enfants qui s’aiment ne sont là pour personne

Ils sont ailleurs bien plus loin que la nuit

Bien plus haut que le jour

Dans l’éblouissante clarté de leur premier amour
Ժակ Պրովերտ. «Երեխաները, ովքեր սիրում են միմյանց» Երեխաները, ովքեր սիրում են միմյանց, համբուրվում են ոտքի վրա Գիշերային դարպասների դեմ Եվ անցորդները, ովքեր անցնում են իրենց, մատնանշում են իրենց Բայց երեխաները, ովքեր սիրում են միմյանց Որևէ մեկի համար չկան Եվ դա միայն նրանց ստվերն է Ով դողում է գիշերը Հուզիչ անցորդների զայրույթով Նրանց զայրույթն արհամարհում է իրենց ծիծաղը և նախանձը Այն երեխաները, ովքեր սիրում են միմյանց, որևէ մեկի համար այնտեղ չեն Նրանք գիշերանից շատ այլ վայրեր են Օրից շատ ավելի բարձր Նրանց առաջին սիրո ցնցող պարզության մեջ